Unuttum demek bile hatırlamaktır

Sen;
Uzun yolculuklarda erken varışlarım oldun, uzak yerlere hep geç kalışlarım
Bazen gitmek zorunda kalan ve her gidişte gözlerinde hüzün bekleyişlerim…
Kapı çalışlarım oldun, başka dünyalara açılan
Yalanlarım oldun gerçeklerden kaçan
Kimi zaman dualarım oldun, kimi zaman yalvarışlarım…
Seni senden isteyemedim ama, sen bende olmayan diğer yarım oldun
Dünlerim, bugünlerim, yarınlarım ve yaşanmışlıklarım…
Gidişine anlam veremedim oysa,
Sen benim hep gelişlerim oldun, gelişlerimde ise dönüşlerim…
Geceler uzadı bazen ve yalnızlık çöktü omzuma,
Sen o gecelerde düşlerim oldun
Ve ben hiç uyanmak bilmedim…

Sen;
Yokluk nedir bilemezsin belki de, yokluklarda varlığım oldun
Varlığıma neden aramadım hiç, çünkü onun da sebebini ben sende buldum…
Bırakışlarım oldun; ki, her şeyi bıraktım geride bir tek sen kalana kadar
Kalışlarım oldun, gitmek istemediğim zamanlarda
Gidişlerim oldun, geriye bakmaya cesaretim kalmadığında
Cesaretim oldun, pes etmeye yakın yenilginin avucunda
Ve ben hiç pes etmedim sen yanımdayken…
Nefesim oldun, hayatla kanlı bıçaklı kavgalıyken ben
Çocukluğum oldun hani ellerinden tutulası, büyümeye yakın ölemeye uzak…
Hep yanımdaydın ama, korkularım oldun
İhtimallerim oldun, ve ben beni bırakacağına hiç ihtimal vermedim…

Şimdi yoksun…
Ve sen yalnızlığım oldun, dört duvarım, üzerime gelmeyen
Ağlayışlarım oldun, akan fakat hiç bitmeyen
Sitemim oldun, hatırlanmak bi yana bana beni unutturan
Unutulmuşluğum oldun, “Unuttum demek bile hatırlamaktır” sözünü kulağımda çınlatan
Kapı açışlarım oldun, her açışta karşısında yalnız kendini bulan
Uzaklara dalışlarım oldun, uzaklaşan dalışlarım değil de, neden hep sen oldun!...

Ben hep seni yaşadım, ben senin kaçışların oldum
Şimdi yoksun ve anladım ki;
BEN TAMAMEN ASLINDA ŞİMDİ SEN oldum

Seni Ben de Hiç Yitirmedim

Ve umut sana tutunmalıyım ömrümün solgun mevsiminde..

Umutsuz yaşamak zifiri karanlıkta güneşi bulmak kadar zor..ve gökyüzündeki yıldızlara uzanmak kadar imkansız...yenik düştüğümüz yüreğin yakarışları kadar çaresiz..Hayatın hangi mevsiminde olursak olalım umut ışığı ararız şafağın penceremize vuran ince ışıltısından Bir Yasemin Çiceği Gibi acarız hayatımaza..

Ve sen hüzün..en çok acıya yakışırsın..

Hüzün her ömre sığmaya yetecek kadar derindir Kimi zaman bulduğumuzu sandığımız bir yüreğe sığınırız hesapszıca..sorgulardan kaygılardan uzak..ve kendimizce büyütürüz içimizde.. Yaşamak istediğimiz duyguların görmek istediğimiz özelliklerin portesini çizeriz sığındığımız limana..Tuvaldeki renkler hep kendi istediğimiz doğrultusunda yansır gökkuşağına..hayalimizde hep o çizmeyi istediğimiz resim vardır artık ..O resim bir ömre sığacak kadar hayal yüklü sevgi ırmağıdır..Her gün o ırmak çağlasın ve bir damla sunsun isteriz sevgi adına ..Oysa o damla ya hayatı yaşatır duygunun ikliminde ya da hayal kırıklığı sevginin son deminde....

Tükenen sadece sevgi midir..yıpranan duygular ve hayal kırıklıları...Aslında içimizde yaşattığımız dokunmaya bile kıyamadığımız o hayal kum tanesine yazdığımız vefasız rüzgarların savurduğu silinen bir düştür sadece..
Ve biter sevgi..kurur nehirler..
Düşünceler ertelenir başka baharlara..
Silinmeyen bir düşün konuğu olmak isterseniz derin düşüncelere ram olmasınız ki yıpranmasın sevdalar..yıkılmasın umutlar...

Ne kaybedersiniz ki umut ekerken bir yüreğe..
Belki bir yağmur gelir yeşeriverir ansızın hiç beklemediğiniz bir zaman diliminde..Bir bakarsınız açıvermiş ellerinizde çiçek çiçek (...) Ve bahar en çok seni özlemişim ruhumun sonbaharında..Yorgunum seninle huzur bulmalıyım.. Kokusunda nergislerin ve ılık melteminde saçlarının ..en çok sevgi dolu yüreğine ihtiyacım var... Sana muhtaçlığım sırf bu yüzden bahar! Sırf bu yüzden..
Hani ne güzel söylemiş Üstad:’Tarihe karıştı eski sevdalar..’

Bir tarihin sevda dolu yüreğindendi sana seslenişim..
ve umut seni bende hiç yitirmedim..Ya Birşey İTİRAF Edicem herkes öle birşey diyorki hadi be git sen hala daha seviyormusun diyorlar evet seviyorum beni ancak bu sevgiden ÖLÜM ayıra bilir başka birşey değil..Ya sensiz ya seninle ama ortada bir gerçek var ben seni ne olursa olsun hala seviyorum yüreğim gönlüm senin o guluşun bile beni mutlu etmeye yetiyor...atsam onume sevgımı istediğin kadar çiğne ez herşey yap ama bu sevdam hiç bir şekilde kaybolmaz hayatın acımasız zamanı...Umut ediyorum hala daha Umudumu kaybetmedim asla sende...

VE..UMUT SENİ BENDE HİÇ YİTİRMEDİM..

En Çok Sen En Çok Sen

NEREDEN GELDİĞİN ÖNEMLİ DEĞİLDİ ASLINDA;
BELKİ
BİR BAHAR AKŞAMINDA, BELKİ DE BİR HAZAN GÜNÜ BULDUM SENİ...
ALABORA ETTİĞİN GÖNLÜMDE DURAN ANILAR,
ROMANLARDA YAZILANLARDAN FARKSIZDI
DAHA FAZLASI BELKİDE
MASALLARDAN ÇIKIP GELMİŞTİN SEN BANA...
*********************************************
NEREDEN GELDİĞİN, NE İÇİN GELDİĞİN
ÖNEMLİ DEĞİLDİ!...
TEK GÖZ ODAMA MUM IŞIĞINDA AYDINLIKTIN ASLINDA
KANAYAN YARAMA PANSUMAN
ACIYAN KALBİME YANDAŞ...
SORGULAMA NE OLUR
KES AT YARALI PARMAĞI
BENDE KALMASIN SENSİZLİK...
**********************************************
PERDELERİ KAPALI,
PAS TUTMUŞ DEMİR PARMAKLIKLAR
VE
SAHTE DÜNYAYA AÇILAN KÜÇÜK PENCEREMDEN
NE GÖRDÜĞÜM ÖNEMLİ DEĞİLDİ;
GÖRÜLMEYENİ GÖRMEK VE NEFES ALIŞLARIMDA SOLUMAKTI SENİ
SEN,
GÖNLÜMDE Kİ İLK SIZI İLK HEYECAN
PEKİ, YA İLK ACI...
*****************************************
GİDİŞLERİN CEHENNEMDEN SIÇRAYAN ATEŞ
ETİME YAPIŞMIŞ VE KÜLLENMİŞ KÖZ OLUR ANCAK.
GİDİŞLERİNİN SONRASI DİLİMDE TÖVBE,
DUALARIMDA NİYET OLUR ANCAK...
PEKİ,YA İLK ACI...
BENDE KALMASIN SENDEN GELEN ACI
VE
AÇMASIN HİÇ
TOMURCUK TOMURCUK
***********************
BİR KÜÇÜK ÇOCUĞUN UÇURTMASINDA UMUTLAR;
HER HAVALANIŞTA AYRI BİR MUTLULUK DEĞİLDİ ÖNEMLİ OLAN!...
DÜŞTÜĞÜNDE ACIYAN YANI GÖZLERİNE YANSIYAN
GÖZLERİMDE SURETİN
YA KALKAMAZSAM,
YA GELEMEZSEM SANA
BEN GELEMESEMDE SANA
SENDE KALSIN UÇURTMAM
UNUTMA!
HER HAVALANIŞTA AYRI BİR MUTLULUKSUN
BANA KALAN...
*************************************************
DARALDIKÇA KASVET'E BÜRÜNEN
VE
UZADIKÇA UZAYAN YOLLAR DEĞİL ÖNEMLİ OLAN;
RÜYALARIMDA UZAKLAŞAN
VE
KAÇAN SEN, ÖNEMLİ OLAN..RÜYALAR
GÖZ KAPAKLARIMIN ARDINDA KALSIN NE OLUR
HER UYANIŞTA
YENİ BİR DİRİLİŞ OL BENDE
ÖLÜM YAKIŞMASIN NE SANA,NEDE BANA
CANSIZ BEDEN DEĞİL ÖNEMLİ OLAN
BİR BEDENE RUH OLAN SENSİN ÖNEMLİ OLAN
RUHU SENSİN SENDE KALSIN BEDENİM

Cebi Delik Sevdam

Hayat dediğin içinde büyüttüğün birkaç parça umuttan ibaretmiş....
dokunmasınlar diye inadına baharlar büyütürmüşsün....
ama ya söndürürlerse....
ya bağrından baharları...
sevgiye dair ne varsa söküp alırlarsa....
işte o zaman hayat söylenecek son sözü söylermiş....

'aşk bir rüyadan ibaret çocuk, senin kendince büyüttüğün rüyalardan.
aslında sahibinin hep sen olduğu rüyalardan.
uyumadığın, ama uyanmakta istemediğin rüyalardan....sen rüyanın
kahramanını umursamazsın aslında..
kim olduğu, ne olduğu, nasıl olduğu,nasıl konuştuğu,nasıl oturduğu önemli
değil!...senin sevgin; aslında içindeki senden varolan,
senin yüreğinin büyüklüğüyle ölçülür....kahramanın bir çöpçüde olabilir,
dilenci de, bir prenste, prenseste....önemli olan senin
onu nasıl gördüğündür...hakedip haketmediğine de bakmazsın..aşk bu ya!..
ee bu da senin yüreğinin büyüklüğüdür..
sadece 'sev' dersin....'sev!' oda sever....ve sen gerçeğe uyanana kadar
o rüyalara büyürsün..ve karşındakini de büyütürsün.
en acısı belki o bile ne kadar büyük olduğunu bilmiyordur..belki o senin
ona yakıştırdığın hiçbir sıfatı aslında kendinde taşımıyordur..
belki o bile hala nerede durduğunu farketmiyordur...yani aslında o bile,
sende ne anlam uyandırdığını hala bilmiyordur..ve bil ki...
hiç birzaman öğrenemeyecektir...öğrenmesi için senin gözünden kendini
görmelidir...ve asla göremez...göremeyecektir...
yani gerçeğinden bağımsız bir sevgidir her zaman yaşadığın....aslında
hiçbir şarkı sizin değildir!..'sen'indir...aslında okuduğun hiçbir şiiri
o yazamıştır sana..
.ama o yazmış gibi okursun..hatta ağlarsın....aslında hiç bir filme 'siz'
ğlamamışsınızdır..sadece 'sen' ağlamışsındır...gezdiğiniz sahil kenarları da
belki o kadar güzel değildi....belkide sendin onları güzel yapan...yani
anlayacağın; sen hep kendinle yaşadın aşkını...aslında o bile nerede, kimde,
nasıl olduğunun farkında değildi ki.....ve işte en acı an gelir çocuk....'hadi'
uyanma vakti!' denilir sana...'onca büyüttüğün rüyalarını al!...senden
birşey bırakma...zaten yalandı herşey..rüyaydı..sen kendi kendine yaşamıştın...
karşındaki hiç bildiğin gibi değildi!...bırak sevgiyi, aşkı, biz demedikmi
sana rüyadan ibaret diye.bir kaç anlık mutluluktu sana bahşedilen...ne sanmıştın?...
hayat iki fiil!..yaşa ve öl! herşey iki fiil!..başlar ve biter!..
hadi topla ceplerine hatılaraları..haydi çocuk...gerçeğe uyanma vaktidir'...
ve hiçbirşeyin ölümsüz olmadığını anlarsın o an ...hayat bu!....tek bildiğin
o an zaten yaşamadığındır...öldüğün...öldürüldüğündür...ama yine de gülmek zorundasındır
hayata..nefes aldığın müddetçe..yalnız bir şartla...
'Bir daha asla böyle sevmeyeceğim!... işte bu sözle öğrenmeye başlarsın hayatı...


orta karar bir hayat sunulmadı hiç önüme benim.....
ya herşey haddinden fazlaydı....
ya da kocaman bir hiç....
hiçbir zaman orta şeker bir kahveyi tatmayı bilemedi dilim.....
ya çok tatlısı geldi...
ya da gereğinden fazla yandı içim....

işte bu öğretilerin ardından, mazi denen çıkmaza gömülüp gidersin binbir pişmanlıklarla....
.ama bilirsin..öğrenirsin..ve
büyürsün çekilen acılarınla..... ve en kötüsü...söylenecek olanlara geç kalmak..
...susulacak olanlara erken davranmak
olur 'keşke'lerinin ardında......... önce acılarınla yanıp kül olursun,
kimi zaman gelir kendinin içinde, kimi
zaman gelir bir başka bedende...acının adresi nereye vuruyorsa..orda boğulup boğulup gidersin...
ve yüreğine vuran her selden sonra....ardında kalan kum tanelerini toplarsın cebine...
ve yanmış umutlarını....bir şişeye koyup hepsini....savurursun geldiği yere...
yani denize.....o şişe ulaşacağı yere ulaşırmı bilemezsin..ulaşması da artık
senin için hiç birşey ifade etmez!.....sadece aldığın yere teslim edersin..
ve yemin edersin bir daha sevmemeye.....beklemekten
vazgeçmiş dizlerinle....onun seni gelip bulmasını beklersin bu kez.....ama
gelse de eskisi gibi hani denize ilk saldığın gibimi gelir umutlar?.
....eskisi gibi cesaretini toplayıp bir daha toplayabilecek gücün varmıdır bu kez
her bir kum tanesini?....bir kez daha mı dersin...yinemi?..
'yok kalsın!' dersin...ve yemin edersin ikinci kez ölmemeye!...aşkların olmuştur..
yaraların.....pişmanlıkların..suskunluk ların..geç kalmışlıkların
vardır çünkü artık senin.....ve çökmüş dizlerin....ve ikici kez ölmemek için..
ve öğrenirsin çocuk...düşe kalka öğrenirsin..hayat bu ya!...
yine kendi kendine öğrenirsin......

ARTIK RÜYA KURMAKTAN VAZGEÇİP,'RÜYA' OLMAYI BEKLERSİN!...

Seven Yüreğime Sor Seni

Her gece kan ter içinde uyanıyorsam eğer
Hasretin ateş olup giriyorsa koynuma
Islanıyorsa kirpiklerim seni her andığımda
Her düşündüğümde hızla çarpıyorsa kalbim
Sensiz bir kez olsun gülmüyorsam bu şehirde
Savruluyorsam sokak sokak
Ürperiyorsam yaprak yaprak
Esip geçen rüzgarlara sor beni

Hasret ateşleri yağıyorsa üzerime her gece
Kül ateş,ateş alev,alev kor olup yakıyorsa
Kahroluyorsa kalbim seni her andığımda
Ve tanımıyorsa hiç bir kural yüreğim
Kaçmak istedikçe sana dönüyorsam yine
Ölüyorsam aşkından her gün dirhem dirhem
Ateş alev sevdalara sor beni

Seninle gözgöze geldiğimde
Ben lal olmuş bülbül, sen gül oluyorsan
Düğümleniyorsa boğazım
Çıkmıyorsa sesim daralıyorsa nefesim
Konuşamıyorsam tek bir kelime
Depremsi bir titreme başlıyorsa bedenimde
Ve çözülüveriyorsa dizlerimin bağı
Deli divane gönlüme sor beni

Kirpiklerimden süzülen damlalar
İslatiyorsa yüreğimi her gece
Hep bulutlarda saklıyorsam seni
Düşüyorsan içime tane tane her yağmur yağıdığında
Kirpiklerimin kıyısında martı olup uçuyorsan
Susuyorsa denizler seni düşündüğümde
Gelip seriliyorsan kıyılarıma sular gibi
Gelip sokuluyorsan uykularıma
Gelip sokuluyorsan rüyalarıma
Sensiz geçen gecelere sor beni

Damarlarımda aşk olup dolaşıyorsan
Şiir olup doluyorsan kulaklarıma
Masmavi bir coşku oluyorsan bedenimde aşkça
Çıkıp ırmaklarla dertleşiyorsam her gece
Ay gibi akıyorsan yüreğime beyaz tüller içinde
Yalnız yıldızlarla paylaşıyorsam seni sevdiğimi
Sana anlatamıyorsam
Bir kır çiçeği hüzün saçıyorsa gözlerime
Su olup akıyorsam,ateş olup yakıyorsam
Ve beceremiyorsam sensiz yaşamayı ve ölmeyi
Şu seni ölümüne seven yüreğime sor beni..
Yada Bir kEz daha dinle Dinle beni ne olur !!!

Hoşçakal Perim..

Sonu getirilmemiş ne kadar cümle varsa
Biriktirdim içimde..
Azadlığın hükmü verildi
Duygularımın kalemi kırıldı bir kere..
. . .
Geri dönüş yok..!
Geliş yok..!
Gidiş yok..!
. . .
Sayfa sayfa ayırdığım yarınlarımın sahibi
Sanadır azadlığım..
Sanadır ölümlerim..
Sensizlik kokan dirilişlerimin faydası yok..!
Ölümüm seni getirecekse bana
Daha fazla yaşamamın anlamı yok..!
. . .
Ben razıyım aşkın uğruna senin uğruna ölmeye..
Sen razı mısın peki
Uğrunda öldüğüm sevdamı görmeye?
. . .
Rızan olmadan düşüyor cümlelerim yine kağıda
İznin olmadan düştü sevdan gönlüme
Dünyamı tersine çeviren bir hızla..!
. . .
Sevdim seni..
Sonunu göre göre sevdim..
Olmayacağını bile bile sevdim..
Hesabım kendimle
Cezamı ben kestim..!
. . .
Vakit gitme vakti
Girdiğim yola ister ölüm de
İster intihar
Bil ki bu yüreğimin aldığı son karar
Senli kalmak imkansızsa
Senli yaşamak bana haramsa
Bana düşen yazgıma boyun eğip gitmektir..
Dedim ya vakit gitme vaktidir
Zaman
Ölümlerimi emanet ettiğim saatlerin yolunu kaybetmiş saniyeleridir
Geride bıraktığım gözü yaşlı gölgem kabulünse senindir

Hoşçakal kahramanım
Hoşçakal adı bende saklım..

İsmini Haykırdım Hepp (..x...)

Sensizlikte kah geceler üzerime yürüdü kah ayazlar zorladı kapılarımı..Ama her zorlukta gözlerine sığındım her solukta ismini haykırdım.Yalnızlığınla savaştım durdum.Belki de en gururlu savaştı benimkisi.

Silahım yoktu;Sadece seni seven yüreğimdi savaşan. Kazanan hep hasretin olsa da ben seni "sensizlikte" bile yaşatandım..

Rüzgarlarla savruldum karanlıklara düştüm hasret çukurlarına ezildi gözlerimde büyüttüğüm cicekler. Pes etmeden çocuksu düşlerime yenilerini ektim.

Sensizlikte kör kuyulara itildim.
Yaralarımı gözlerindeki ışıkla sardım.
Yüreğimi söktü arsız yalnızlıklar.
Yıkılacak gibi oldum seni beklediğim sokaklarda.
Ama pes etmeden her zorluğa senin sevdanla karşı durdum.
Ayrılık tepelerine tırmanırken yüreğim hep baharımsı nefesini soludum. . .

Heybeme erimez karları Yüreğime "sevda bilmez" ayazları doldursalar da Vazgeçmedim senden..

. . . YüReĞiNDeN . . .

Azmettim kazandım sevdamı davacı olmadım hüzünden kederden.

Uzaklarda olsan bile bir nefes alışını bahar bildim ömrümde bir gülüşünü mutluluk addettim yüreğimde.Seni severken hic durmadım hep sana sevdana yaşadım.İlaç bilmez acıların için siper ettim gögsümü fakir ömrümü.Üzülmedim seninleyken hep mutluluk bildim gülüşünü.Aldırmadım karanlık gecelere. Üşüdüğümde bir yorgan misali gülen gözlerine sarılıp
Mutluluklarına uzandım.

Yanında aldığım soluklarıhep kâr saydım mutluluk envanterine.Kalem olup gözyaşlarımı akıttım ağladım hasretinle ıslandım ama yüreğimde hep seni yaşattım.
Yalnızlığınla savaşıp
Seni "sensizlikte" yaşatan
Bir fakir yürek oldum ömrümde.
Bir gözyası bile düşmedi hüznümde.
Neden diye sorma
Gözlerimden düşen her gözyaşı sana idi ölümsüz sevdana idi.

Şimdilerde
Senyokken bile
Seni ölümüne sevmekle meşgulum.
Olur da acıların sararsa yüreğini
Karanlıklar boğarsa düşlerini
Bir nefesini ver ne olur
Yüreğimi siper eder bu can sana

Sevmek Deli Gibi

Sığdıramadım kalbime senin aşkını
Gülümseyiştin yüzüm de bazenleri iki damla göz yaşı.
Kalbime kelebekler bıraktın sanki ılık sularla kavruluyordu kalbim
Duygularım sana savruluyordu bakışlarında kaybolmak istiyordum yalnızca.
Yine yüzümde vardı yaşlar kalbimde ılık sevdan
Sen olmasan da yanımda beni sevmesen de saklarım aşkını içimde.
Bir soğuk titreyişti bedenimde senin aşkın.
Olmayışın sesizlik kaplamıştı yüreğimde bilmezdim
Aşk vuslattan gocunur mu?
Bu ne sihirdi böyle beni sana çeken ?

Seni gördüğümde heyecanım her zaman artıyordu
kalbim atıyordu divanece
Gözlerimi gözlerinden ayıramıyordum kızarıyordu yanaklarım sana bakınca…
Saf ve duru bakışların etkiliyordu beni
Kalbim de şeffaf sevdanı hissetiriyordu bana bakışların.

Kalbimi Deli gibi aşkını arıyor..
Ne kadar unutmak için çırpınsada başaramıyordu gönlüm.
Aşk fırtınasıydı bu umutlar savruluyordu içinde saf ve duru bakışlar
Rüzgar gibi esiyordu kalbimde amansızca esip geçiyordu.
Ağlıyordum hep rüzgarlar şarkı sözleri söylüyordu sanki..
Yerden düşen bir yağmur damlacığı gibiydim aslında ezilen ve kaybolan.
Sevda denizindeydim ben ordan oraya savrulan aşk fırtınasına mahsur kalan
Duygularım karşılıksızdı ama sevdam sen olmasan da devam ederdi ölene kadar
Beni hançerleyen aşkına...

Yüreğim Paramparça

Yine Yalnızları Oynuyorum Yüreğim Paramparça
Duygularımı Firara Vermişim Gönlüm Kara Yasta
Ey Sevgili Bir Kerecik Sevsen Ne Olurdu Beni
Ağlamaya Mahkum Olmuşum Bak Ben Bu Yaşta

İncindi Artık Yüreğim Olmaz Bir Kere Daha İflah
Geceler Zindan Oldu,Derman Olmuyor Derdime Sabah
Dilimden Düşmez Oldu,Derim Daim: Allah, Allah
Çekerim Bu Sevdanın Yüzünden Ben İllallah

Yalnızlığa Demir Atmışım, Kapkara Bulutlar Sarmış Etrafımı
Karanlıklar Yoldaşım Olmuş Göremez Olmuşum Şafağı
Mutluluğum Uçup Gitti Ellerimden,Boğmuş Beni Dertler Irmağı
Yaşamadım,Görmedim ömrümce Böylesine Karşılıksız Aşkı

Ölümü Özler Olmuşum Bu Sevdanın Yüzünden
Eminim Toprağın Beni Kendine Çekeceğinden
Ağlamak,Ağlamak Neden Gülemem Ki Ben
Umutlarımın aŞKIMIN vAzgecılmezi sensin

Düşdüm Bu Aşk Yüzünden Ben çıkmazlara
Umutla Bakamaz Oldum Artık Yarınlarıma
Karşılık Görmedim Hiçbir Zaman Sevdama..

Ortalık Zifiri Karalık üşüyorum
Duygularım üşüyor
Varlığın ürperdiyor Beni
Gecelerim üşüyor

Ne Sevdam Ne De Aşkım Kafi Gelmiyor Sana
Aşkım üşüyor
Kendimi Ifade Edemiyorum Sana
Kelimelerim üşüyor

Uzağı Yakın Etmiyor Sevdan Bana
Beni Sana Bağlayan Yollar üşüyor
Yıllar Getirmiyor Seni Bana
Yıllarım üşüyor

Matemlere Yaslara Boğulmuşum
Gözyaşlarım üşüyor
Ben Severken Bir Köşe De Unutulmuşum
Ne çare Ki Hayatım üşüyor...

Dile Getirmek..

Sevgin bağrımda gittikçe yer ediyor ta derinden
Emrine amadeyim söyle ki kurbanın olayım hemen
Belki takatim yetmez tükenir eyle ki sözün olayım ben
Zorluklara sevgili eyle belki razı olursun benden.

Ey sevgililerin en sevgilisi
Artık aşkım sana aşikar
Dile getirmek zor değil
Zalim duyarsa ne çıkar
Dertsiz kalamam ki derdimi seviyorum
Hakikat aşkın bağrımı yakar
Maksadım sensin teslim oldum maksada
Hey hayat ! keşke anlasalar onu ne kadar çok sevdiğimi.

Kelimeler yetersiz geliyor
Sözcükler anlatamıyor seni
Sevmek bile az geliyor
Göze alırım uğrunda ölmeyi

Metiyeler şiirler yazmak yetmez adına
Seni sevmek inan ki bambaşka
Tapılır inanın böyle bir aşka
Göze anlır her insan seninle bir ömür tüketmeyi..

Hiç kimsenin yüreği sen olmadı..
Seni sen yapan ben olmadım
Hiç kimsenin gözleri sen olmadı
Gözümdeki hüznü bilmedi yağmurlar…
Hiç kimsenin kimsesi olmadı senin kadar.
Sen bile sen olamadın benim kadar
Hiç kimsenin yokluğu yok etmedi yaşamı
Yokluğu bir ben bilirim,gözlerin kadar
Hiç kimsenin uzaklığı uzak olmadı bu kadar
Evren bile sonsuz değil,yokluğun kadar
Hiç kimsenin ölümü ölüm değil,senin gidişin kadar..

Küçük Bir Aşk Hikayesi

Önceleri bir oyun gibi gelir.
Eğlenceli ve senin istediğin bir oyun gibi...
Aslında onu ilk gördüğünde başlamıştır bu oyun.
Uzun süredir aradığını bulmuşsundur.
Artık bir hedefin vardır.
Ama bu hedefe ulaşırken
Oyunun seyirciliği biter zaman geçtikçe.
Sen başrolü alırsın gizlice
Farkına vardığında çoktan iş işten geçmiştir.

Başlarda sadece içten içe bir istektir senin için.
Ancak zamanla
Aklından çıkmıyordur artık.
Gördüğün her şey onu hatırlatır olmuştur.
Artık tesadüfler istemiyorsundur.
Her an onunla olmak için
Olmadık planlar yapmaya başlarsın.
Onu daha çok arar
Ona daha çok mesaj çekersin.
Ortak arkadaşlarınız arar
Ona daha kolay ulaşmaya çalışırsın.
Hep ondan bir işaret bekler.
Gözlerini gözlerinde buluşturmaya uğraşırsın.
Artık zaman senin için işkenceye dönüşmüştür.
Gözlerini boşluğa diker
Saatlerce onu hayal edersin.
Geceleri tavana bakarak
Sabahları zor bulur olmuşsundur.
Uyku girmez olmuştur gözlerine
Sızıp kaldığın yerde
Üstüne örtülmüş bir örtüyle uyanırsın.
Artık televizyon izlemek de zevksizdir...

Ona iyiden iyiye aşık olduğunu sandığında
Daha onun hakkında çok az şey biliyorsundur aslında.
Ona uzak olacağın küçük bir ayrılık yaklaştığında
İçin daralır fena halde...
"Artık ona açılmalıyım" fikirleri dolaşır beyninde
Ona sevgi sözcüklerini ima edersin
Ama cesaretini toplayıp da söyleyemezsin aşkını.
Bir gülüşünü dünyaya değişir olmuşsundur...

Bir gün gelir...
Artık dayanamaz olmuşsundur.
Ona sevgini söylediğinde
Görmek istersin hayalindeki sevgilinin gerçeğini...
Onun aklındaki tüm şüpheleri
Yenmek kolaydır yeminlerle...
Artık mutlusundur...
Zafer senin olmuştur...

Haftalar geçtikçe bir şeyler eksik gelmeye başlar.
Basit sorunlar çıkar vizyona bir bir...
Eleştiriler yağar sırayla...
Ya ilgin azdır ya da önem vermiyorsundur
Bahanelerde..
Düzeltmeye çalışırsın
Ama çırpındıkça batarsın..

Bir gün her şeyi unutur
Silersin bir kalemde.
Günler geçtikçe bir boşluk oluşur içinde.
Gururlusundur geriye dönemezsin
Ama ;
Dünyaları vereceğin insana Gururunu Hayatının herşeyini verirsin Gururunu bile alırsın ayaklar altına.
Artık her kapı çalındığında
Telefondaki her aramada
Onu beklersin.
Her şey onu hatırlatmaya başlar yeniden.

Kendini değiştirmeye karar verirsin bir gün
Onu aramaya cesaret edersin.
Olumsuz bir sözle yıkılacağını bile bile.
Kalbin her an onun için çarparken
Gördüğün her hata yok olmuştur
Artık bilirsin kİ
Sen aşıksındır
Ve aşkın gözü kördür..